هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی است که بر اهمیت پنهان‌کردن اسرار درونی، دیدن حقیقت از طریق چشم دل، رها کردن خودخواهی، و پیوستن به حقیقت الهی تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که مانند صدف در دریای اسرار پنهان شویم، هم نور الهی را بپرستیم و هم از تظاهر دوری کنیم، و در نهایت به آرامش روحانی برسیم.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک فلسفی و معنوی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی نیاز به دانش پیش‌زمینه دارند.

شماره ۶۷۳ - دلا سر پوشِ خوانِ سّرِ او باش

دلا سر پوشِ خوانِ سّرِ او باش
مکن تا او نگوید سرِّ او فاش ۱

به چشمِ دوست رویِ دوست می بین
همه تن دیده شو بی دیده می باش ۲

به چشمِ خود چه خواهی دید خود را
خودی از پیشِ خود برداری ای کاش ۳

نهان شو چون صدف در بحرِ اسرار
[گهی] می پوش گوهر گاه می پاش ۴

به دستی شمعِ اِلّا الله برافروز
به دیگر دست لا را دیده بخراش ۵

درِ او می زنی از خود به در شو
کسِ او باش و ایمن شو ز اوباش ۶

نزاری طاقتِ نورِ خورت نیست
برو سر در گریبان کش چو خفّاش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷۲ - خوش است عالمِ رندان و صحبتِ او باش
گوهر بعدی:شماره ۶۷۴ - مرا گر عقل گوید متّقی باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.