شماره ۶۹۰ - که می آرد به دل پیغامِ یارش

که می آرد به دل پیغامِ یارش
که باد از صدقِ دل جانم نثارش ۱

نیارامد دلم تا روزِ محشر
مگر آن شب که گیرم در کنارش ۲

غلامِ نکهتِ بادِ صبایم
که دارد بویِ زلفِ مشک بارش ۳

گلش گر در چمن بیند نشیند
سنانِ رشک در پهلویِ خارش ۴

که باشد نرگسِ رعنا که خود را
کند نسبت به چشمِ پر خمارش ۵

بماند زادۀ کانِ بدخشان
خجل از رشکِ لعلِ آب دارش ۶

خلافِ سرو اگر بالا نماید
گریزد ز آن بلا در زینهارش ۷

عجب نبود اگر در روضه طوبا
زمین بوسد نه سرو جویبارش ۸

بلرزد از حسد سروِ پیاده
چو برطرفِ چمن بیند سوارش ۹

عجب چابک سواری وین عجب تر
که قلبِ دوستان باشد شکارش ۱۰

نه زر دارم نه زور و هیچ غم نیست
ز زاریِ نزاریِ نزارش ۱۱