هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق عمیق و بی‌نظیر شاعر به معشوق است. شاعر تأکید می‌کند که هیچ کس در جهان مانند معشوق نیست و عشق او آن‌چنان عمیق است که حتی مرگ نیز نمی‌تواند آن را از بین ببرد. او از مهربانی بی‌نظیرشان سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشقشان الگویی برای عاشقان دیگر خواهد شد. شاعر همچنین به تقدیر ازلی و انتخاب شدن توسط معشوق اشاره می‌کند و بهشت و دوزخ را در گرو عشق معشوق می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و تقدیر نیاز به بلوغ فکری دارند.

شماره ۷۶۲ - تویی که بر تو نباشد مرا نظیر و بدل

تویی که بر تو نباشد مرا نظیر و بدل
منم که از تو نگردم جدا به تیغِ اجل ۱

بیا که در همه عالم به مهربانیِ ما
کسی دو عاشقِ صادق دگر نبیند بَل ۲

که خود ز شفقتِ ما تا هزار سالِ دگر
میانِ خلقِ جهان عاشقان زنند مثل ۳

هنوز رویِ تو نادیده آشنا بودیم
تو خود حواله ی ما بوده ای به حکمِ ازل ۴

به چشمِ عشقِ دلت برگزیده ایم نخست
به مهرِ جانِ خودت پروریده ایم اوّل ۵

امید و بیمِ من از دوزخ و بهشت تویی
وگر نه آن چه خطر دارد این یکی چه محل ۶

بهشتِ جانِ نزاری تویی و خوش تر از آن
نیافرید بهشتی خدای عّزَوجَلّ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶۱ - صبح دَم دوش برآورد منادی بلبل
گوهر بعدی:شماره ۷۶۳ - عشق آمد و برفت قرار و ثباتِ دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.