شماره ۸۲۲ - بگذاشتمت جانا ناکام و سفر کردم

بگذاشتمت جانا ناکام و سفر کردم
بی رویِ تو از دیده خونابه به در کردم ۱

در چشمِ منی گویی بنشسته که پندارم
رویِ تو همی بینم در هر چه نظر کردم ۲

هر جا که تهی کردم بر یادِ لبت جامی
از دیده دگر بارش پر خونِ جگر کردم ۳

چون هیچ نماند از من اکنون ز که می ترسم
مجنون شده ام مجنون از عقل حذر کردم ۴

از دستِ ملامت گر روی از تو نگردانم
گو تیر بزن حاسد کز سینه سپر کردم ۵

تو خسروِ خوبانی من شیفته فرهادم
با هم چو تو شیرینی ابری شکر کردم ۶

مقصود رضایِ تو نه وایۀ خود دارم
تا با تو در افتادم از خویش گذر کردم ۷

از غمزۀ جادویت دینی دگر آوردم
وز طاقِ ابرویت محرابِ دگر کردم ۸

در خفیه نزاری را گر راز همی گفتم
اکنون همه عالم را زین کار خبر کردم ۹