شماره ۸۳۸ - اگر وصال میسّر شود دگر بارم

اگر وصال میسّر شود دگر بارم
فراق بیش فریبم دهد نپندارم ۱

ز بس که خیلِ خیالت عذاب می دارد
هزار جهد کنم تا شبی به روز آرم ۲

چو ژاله بر ورقِ سرخ گل شقایقِ اشک
ز ابرِ دیدۀ پرخون چنان فرو بارم ۳

که موج تا به گریبان برآید از دامن
گر آستین زرهِ سیلِ دیده بردارم ۴

چو با خیالش هم خانه می توانم بود
رقیب گو به سرِ کویِ دوست مگذارم ۵

نمی رود نفسی چشم هاش از چشمم
که بر ستارۀ بام است چشم بیدارم ۶

فغان ز دستِ ملامت گرانِ نا هموار
که سر ز خجلتِ این در کشیده هم وارم ۷

مگیر مدّتِ هجران نزاریا ز حیات
که من عذابِ الیم از حیات نشمارم ۸

اگر قضایِ فراقم امان نخواهد داد
گواه باش که من زین حیات بیزارم ۹