شماره ۸۴۴ - در عشق تو از نوکِ قلم دود برآرم

در عشق تو از نوکِ قلم دود برآرم
وز سینۀ چون کوره به دم دود برآرم ۱

تا بی خودم از نرگسِ ترکانۀ مستت
آهی زنم از ملکِ عجم دود برآرم ۲

گر زلف گره بر گرهت باز گشایم
از صد دلِ پر آتشِ غم دود برآرم ۳

از صاعقۀ برقِ نفس گر بجهانم
از هرچه وجودست و عدم دود برآرم ۴

در سیر چنان گرم روم وقتِ معارج
کاندر گذر از صاعقه هم دود برآرم ۵

گر راه دهد روزنِ حلقم که بنالم
ز آتش کدۀ جور و ستم دود برآرم ۶

گر آهِ جهان سوز برآید ز درونم
چون شعلۀ مشعل ز علم دود برآرم ۷

بی چاره دلم زار همی سوزد اگر نه
از کارگهِ سینه به دم دود برآرم ۸

ساکن نشود برقِ جهان سوز نزاری
تا عاقبت از دودِ ندم دود برآرم ۹