شماره ۸۵۰ - منم که برنکنم از آستان یار سرم

منم که برنکنم از آستان یار سرم
اگر به سنگ بکوبند هم چو مار سرم ۱

به دیده چون بخرامد نهم چرا ننهم
به زیر هر قدمش گر بود هزار سرم ۲

بر آستان درش سر نهاده پندارم
که آفتاب گرفته ست در کنار سرم ۳

نگاه نرگس مستش به کیست آه دریغ
که چون بنفشه فروشد درین خمار سرم ۴

چو بر حریر نی ام در کنار گل خفته
دریغ نیست که بالین کند ز خار سرم ۵

به اختیار بدادم ز دست دامن دل
ولی ز دست ندادم به اختیار سرم ۶

گذشت عمرم و عمری گذشت تا مانده ست
برون ز غرفه ی امید ز انتظار سرم ۷

سر عزیز چرا می دهم به دست فنا
نه آخر از در یار است یادگار سرم ۸

نزاری ام نه به زاری چو غافلان دگر
که پای مال کند خوابِ روزگار سرم ۹

اگر چه بی سر و پایم فرو نمی آید
به چار بالش ارکان افتخار سرم ۱۰