شماره ۸۶۹ - ای امیدم به تو نومید مکن از خویشم

ای امیدم به تو نومید مکن از خویشم
ناشکیبم ز تو بردار حجاب از پیشم ۱

آرزومندی و بی صبری و مشتاقی و غم
کم نمی گردد و هر دم به تو مایل بیشم ۲

روی شیرین نفسی بی مگسی نادیده
می زنم زار چو فرهاد سری بر تیشم ۳

سر و جان جمله فدای قدمت خواهم کرد
بیش از این دست رِسَم نیست که بس درویشم ۴

مکن از خویش ملولم سر خود کی دارم
هم ز بیگانه ملالم زد و هم از خویشم ۵

به رقیبان که رسانند ز نزاری خبری
که مکوشید به آزار دل بی خویشم ۶