شماره ۸۹۶ - خویش را با یاد جانان می دهم

خویش را با یاد جانان می دهم
هر نفس بر یاد او جان می دهم ۱

می کنم ساغر تهی از شرب و باز
پر زخون دیده تاوان می دهم ۲

گر چه از وصلش ندارم بهره ای
حالیا انصاف هجران می دهم ۳

ور چه زلفش بر ضلالت می رود
من بدو اقرار ایمان می دهم ۴

تا مگر یابم ز دل یک دم خلاص
شربت بی هوشیش زان می دهم ۵

دیده و دل دشمن جان من اند
جان به درد از دست ایشان می دهم ۶

از برای جمع راتر تحفه ای
هر دم از طبع پریشان می دهم ۷

می کشم مسکین نزاری را به فکر
تشنگان را آب حیوان می دهم ۸