هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نزاری قهستانی، بیانگر دیدگاه شاعر دربارهٔ مستی معنوی و عشق الهی است. شاعر با اشاره به مستی ازلی و جدایی از عالم مادی، بر بیاعتباری دنیا و عشق به معشوق حقیقی تأکید میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'مستی' و 'بت پرستی' ممکن است نیاز به توضیح برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
شماره ۹۰۰ - ما چو از بدو ازل باده پرست آمده ایم
ما چو از بدو ازل باده پرست آمده ایم
پس یقین است که مستان ز الست آمده ایم ۱
قول تحیون و تموتون نه نبی فرموده ست
مست خواهیم شدن باز که مست آمده ایم ۲
مستی ما نه ز خمرست بیا تا بینی
نیستانیم که در عالم هست آمده ایم ۳
عاقبت صحبت خورشید ندارد خفاش
ما روانیم نه از بهر نشست آمده ایم ۴
طاق ابروی بتان قبله گه اهل دل است
لاجرم از پی بت لات پرست آمده ایم ۵
چون نزاری نزار از هوس مهرویان
ماهیانیم که در شست به شست آمده ایم ۶
پس یقین است که مستان ز الست آمده ایم ۱
قول تحیون و تموتون نه نبی فرموده ست
مست خواهیم شدن باز که مست آمده ایم ۲
مستی ما نه ز خمرست بیا تا بینی
نیستانیم که در عالم هست آمده ایم ۳
عاقبت صحبت خورشید ندارد خفاش
ما روانیم نه از بهر نشست آمده ایم ۴
طاق ابروی بتان قبله گه اهل دل است
لاجرم از پی بت لات پرست آمده ایم ۵
چون نزاری نزار از هوس مهرویان
ماهیانیم که در شست به شست آمده ایم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۹ - چشم امیدوار به ره بر نهاده ایم
گوهر بعدی:شماره ۹۰۱ - ما ساغر الست به رغبت کشیدهایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.