شماره ۹۲۲ - می‌روی ای در دلِ تنگم مقیم

می‌روی ای در دلِ تنگم مقیم
بازنگر از سرِ لطفِ عمیم ۱

مرحمتی کن چه شود گر به ما
باز کنی گوشه‌ی چشمی به نیم ۲

از درم ای ماه درآ تا شود
اخترِ برگشته‌ی من مستقیم ۳

بهر خدا بر منِ‌ مسکین ببخش
تا به عوض کسب کنی حا و جیم ۴

چشمه‌ی خضرست لبت روز و شب
ساخته از دیده‌ی من یا و میم ۵

یادِ صبا تحفه‌ی مشکِ ختا
از سرِ زلف تو فرستد نسیم ۶

بویِ عرق‌چین تو گر بشنود
بانگ برآید زِ عظامِ رمیم ۷

از پدر و مادرِ گیتی نزاد
چون سرِ دندانِ تو درِّ یتیم ۸

چند کشم باده ز دردِ فراق
تا به کی از جورِ رقیبِ لئیم ۹

دست به من ده به وفا و بگوی
بسم الله الرّحمآن الرّحیم ۱۰

مهرِ نزاری نشود که به عشق
هم ره او بود زِ عهدِ قدیم ۱۱

نیست به جز عکسِ خیالت حریف
نیست جز اندوهِ‌فراقت ندیم ۱۲

سیم و زرش نیست بدو کی رسد
حلقه‌ی زرّین و بناگوشِ سیم ۱۳