شماره ۹۵۰ - متنعمّان چه دانند مشقت فقیران

متنعمّان چه دانند مشقت فقیران
که چگونه روز باشد شب حبس بر اسیران ۱

به زکات حسن رویت نظری بدین گدا کن
همه خواجگان نباشند و توانگران و میران ۲

به وثاق ما کرم کن نفسی درآ و بنشین
که مقام گنج شرط است به کنج های ویران ۳

نه فراغتی مهیا و نه راحتی میسر
تو چنین ز من گریزان به مه دی وحزیران ۴

همه عالم ار بگردند و طلب کنند یاری
چو تو پاک باز ناید ز میان بی نظیران ۵

مدد حیات باقی به وصال توست جانا
چو ثبات لطف شاهان به رعایت وزیران ۶

بر آب زندگانی چو بسوختند ما را
چه امید حوض کوثر چه ............. ۷

می و چنگ برگرفتیم به طبع و زاهدان را
به بهشت باز دادیم چو خانقه به پیران ۸

نبود حدیث مستان ز گزند حشو خالی
نخورند چون نزاری غم ریش حرف گیران ۹