شماره ۹۶۵ - نمیتوان دل یاری زخود بیازردن

نمیتوان دل یاری زخود بیازردن
نه نیز هم دل خود را ز غیر آزردن ۱

میان این دو دلم نیست حاصلی دیگر
مگر مناظره ای کردن و غمی خوردن ۲

مگر به چاره بر لب کشند جان مرا
به هیچ وجه دگر نیست چاره یی کردن ۳

مشنع متعضب مگر نمی داند
که صبغت الله نتوان به حیله بستردن ۴

به لا نسلّم چیزی مسلّمت نشود
چه سود آیت باطل به حجت آوردن ۵

ترا به عقل و گرعقل را به تو چون است
کدام یک به دگر واجب است بسپردن ۶

نه مرغ دانه ی دنیایم ای خطا بینان
چه حاصل است شما را ز دام گستردن ۷

من از مشیمه ی فطرت وجود یافته ام
به هرزه دایه ی عشقم نخواست پروردن ۸

چه سود سنگ ملامت زدن نزاری را
که مانده در گل عشقم ز پای تا گردن ۹