هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که هرگز از میگساری توبه نخواهد کرد و از عواقب آن نمیترسد. او بر اهمیت دوستی و لذت بردن از زندگی تأکید دارد و معتقد است که مرگ اجتنابناپذیر است. همچنین، او عشق را امری مقدس میداند که نباید از دل پاک شود و بر این باور است که دنیا به کسی وفا نمیکند و نباید به دشمنان دل سپرد. در نهایت، او توصیه میکند که در زندگی مست باشیم و تنها محبت را با خود ببریم.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میگساری و مفاهیم مرتبط با مرگ ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۹۷۰ - نخواهم هرگز از می توبه کردن
نخواهم هرگز از می توبه کردن
نمی ترسم ز خون رز به گردن ۱
به روی دوستان تا می توان خورد
نخواهم اندُهِ بی هوده خوردن ۲
اگر صد سال خواهم در جهان بود
بباید عاقبت ناچار مردن ۳
نخواهد بود دنیا باکسی دوست
چرا باید به دشمن دل سپردن ۴
دل عاشق چو باشد لوح محفوظ
نشاید نقش عشق از دل ستردن ۵
نزاری مست باش اینجا که آنجا
نشاید جز محبت هیچ بردن ۶
نمی ترسم ز خون رز به گردن ۱
به روی دوستان تا می توان خورد
نخواهم اندُهِ بی هوده خوردن ۲
اگر صد سال خواهم در جهان بود
بباید عاقبت ناچار مردن ۳
نخواهد بود دنیا باکسی دوست
چرا باید به دشمن دل سپردن ۴
دل عاشق چو باشد لوح محفوظ
نشاید نقش عشق از دل ستردن ۵
نزاری مست باش اینجا که آنجا
نشاید جز محبت هیچ بردن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶۹ - مبارک است ملاقات دوستان کردن
گوهر بعدی:شماره ۹۷۱ - به گدایان نرسد شاه سواری کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.