شماره ۵ - هر کرا دل باختیار خودست

هر کرا دل باختیار خودست
آرزوهاش در کنار خودست ۱

غمگساری ندارد و عجب آنک
هم غم یار غمگسار خودست ۲

گله از دوست چون کنم که مرا
همه رنج از دل فکار خودست؟ ۳

دوست را هر که بهر خود خواهد
او نه عاشق که دوستار خودست ۴

عاشق آنست در جهان کو را
بود و نابود بهر یار خودت ۵

ز آب چشم ار چه دامنم تر شد
آتش سینه برقرار خودست ۶

بس که از دیده اشک میبارم
شرمم از چشم اشکبار خودست ۷

جان من می بری، ببر، چه کنم؟
بخداکت هم از شمار خودست ۸

نیست در روزگار تو یک دم
که نه مشغول روزگار خودست ۹

عذر میخواستم ز غم که دلم
از صداع تو شرمسار خودست ۱۰

گفت زنهار این حدیث مگوی
که مرا خدمت تو کار خودست ۱۱