شماره ۱۱ - دل غنچه را باز این غم گرفتست

دل غنچه را باز این غم گرفتست
که پشت بنفشه چرا خم گرفتست ۱

نقاب از رخ او بخواهد گشودن
صبا غنچه را زان فرادم گرفتست ۲

چمن را خط سبزه منشور ملکست
که اقلیم شادی مسلّم گرفتست ۳

مگر چشم من دید در خواب نرگس
که چشمش ز چشمم چنین نم گرفتست ۴

مزاج گل از مشک و می شد سرشته
کزن بوی و زان رنگ در هم گرفتست ۵

شد از زلف یارم بشولیده کارش
بنفشه ازین روی ماتم گرفتست ۶

رضا داد لاله بخون پیاله
که خونش گرفتست و محکم گرفتست ۷

همه راز دل غنچه با باد گوید
تو آن ساده دل بین که محرم گرفتست ۸