هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق میپردازد. شاعر از عشق عمیق خود سخن میگوید، از رنجی که این عشق بر دل و جانش وارد کرده و از زیباییهای معشوق مانند زلف و رخسارش تمجید میکند. همچنین، به بازیهای عشقی و فریبهای معشوق اشاره دارد که باعث رنجش او شده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و بازیهای عشقی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴ - آنچه عشق تو در جهان کردست
آنچه عشق تو در جهان کردست
بالله ار دور آسمان کردست ۱
مهر تو با دلم چه کین دارد؟
که دلم برد و قصد جان کردست ۲
آن نه خالت، عکس دیده ما
بر رخ نازکت نشان کردست ۳
هست نام کلاه تو شب پوش
زانکه زلف ترا نهان کردست ۴
آفتاب از رخت سپر بفکند
ورچه صد تیغ بر میان کردست ۵
تا بیاموخت از تو عشوه گری
سالها آسمان دران کردست ۶
بر من آن زلف پیچ پیچ آخر
روی پرچین چرا چنان کردست؟ ۷
عشوه ام داده است و بستده جان
راستی را بسی زیان کردست ۸
بالله ار دور آسمان کردست ۱
مهر تو با دلم چه کین دارد؟
که دلم برد و قصد جان کردست ۲
آن نه خالت، عکس دیده ما
بر رخ نازکت نشان کردست ۳
هست نام کلاه تو شب پوش
زانکه زلف ترا نهان کردست ۴
آفتاب از رخت سپر بفکند
ورچه صد تیغ بر میان کردست ۵
تا بیاموخت از تو عشوه گری
سالها آسمان دران کردست ۶
بر من آن زلف پیچ پیچ آخر
روی پرچین چرا چنان کردست؟ ۷
عشوه ام داده است و بستده جان
راستی را بسی زیان کردست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - تا دم باد صبا بگشا دست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - هر که رخسارش آرزو کردست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.