شماره ۵۳ - عشق تو گردست در زمانه برآرد

عشق تو گردست در زمانه برآرد
ز آدمیان قحط جاودان برآرد ۱

رخصت آهی بده که تا دل تنگم
یک نفس آخر بدین بهانه برآرد ۲

یارگی عشق تو چو تاختن آرد
عقل نیارد که سر زخانه برآرد ۳

فتنه چو پروانه یافت از خطت ،اکنون
مغز سلامت بتازیانه برآرد ۴

مردمک دیده هر دم از مژه جاروب
بر در تو گرد آستانه برآرد ۵

بوک دل گم شده ز خاک درتو
جایگهی سر بدین ترانه برآرد ۶

جان جهان در دهانة عدم افتد
آتش عشق تو گر زبانه بر آرد ۷

نیز چو دندان تو خوشاب نباشد
گر صدف از دل هزار دانه برآرد ۸

روی ترا بی نقاب آینه بیند
زلف تو آسوده سر بشانه برآرد ۹

حیف نباشد من از غم تو بدین حال
زلف و رخت سر بدین دوگانه برآرد؟ ۱۰