شماره ۵۹ - باد بر خاک ترک تازی کرد

باد بر خاک ترک تازی کرد
با عروسان خفته بازی کرد ۱

ابر از آب دیده وقت سحر
جامۀ شاخ را نمازی کرد ۲

غنچه را بر سماع بلبل مست
وقت خوش گشت و خرقه بازی کرد ۳

من چو نرگس ندیده ام هرگز
خاک پایی که سرفرازی کرد ۴

اندرین هفته باد ناسودست
بس که هر گونه کارسازی کرد ۵

نرگسانرا کلاه زر بخشید
غنچه را برگ دلنوازی کرد ۶

چون زبان بنفشه کوته یافت
سوسن آنجا زبان درازی کرد ۷

گل که اوّل ز برگ و ساز تمام
بر سر شاخ ترک نازی کرد ۸

وز غرور توانگریّ و جمال
بلبلان را جگر گدازی کرد ۹

عاقبت خاک بر دهان افکند
زانکه دعوی بی نیازی کرد ۱۰