شماره ۵۸ - ز رویت دسته گل می توان کرد

ز رویت دسته گل می توان کرد
ز زلفت شاخ سنبل می توان کرد ۱

ز قدّ چفتۀ من در ره عشق
بر آب دیده ام پل می توان کرد ۲

ز نوک غمزۀ تو بی محابا
سزا در دامن گل می توان کرد ۳

ز اشک و چهره در عشقت همه سال
بسیم و زر تجمّل می توان کرد ۴

نمی شاید سپردن دل بزلفت
نه نیز از وی تغافل می توان کرد ۵

نه چون غنچه دهن در می توان بست
نه افغان همچو بلبل می توان کرد ۶

بزلف کو برو آهسته بنشین
همه روز این تطاول می توان کرد ۷

دلم بر دست و سر می پیچد از من
چه گویی این تحمّل می توان کرد ۸

بدشنامی دلم را شاد می دار
که باری این تفضّل می توان کرد ۹