شماره ۶۸ - شب نیست کم ز هجر تو صد غم نمی رسد

شب نیست کم ز هجر تو صد غم نمی رسد
اشکم بچار گوشۀ عالم نمی رسد ۱

اندر تو کی رسم؟ که نسیم سحرگهی
در گرد آن کلالۀ پر خم نمی رسد ۲

در چشم من برست قد سرو پیکرت
زان پلک چشمهام فراهم نمی رسد ۳

از بس که خاک کوی تو دردیده ها کشند
جز گرد از او بدین دل پر غم نمی رسد ۴

فریاد من نمی رسی و این دل غمین
از خشک ریش هجر بمرهم نمی رسد ۵

شکرست اگر نمی رسدم مژدۀ وصال
باری بلا و محنت و غم کم نمی رسد ۶

گویم کزین سپس ندهم دامنت ز دست
گفتن کنون چه سود که دستم نمی رسد؟ ۷

دشوار امید وصل توان داشت کز فراق
ماهی بر آمد و خبری هم نمی رسد ۸