هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به توصیف لحظات شاعرانه و عرفانی در مینوشی و مستی میپردازد. شاعر از دوری از عقل و ایمان در این حالات سخن میگوید و زیباییهای شراب و معشوق را ستایش میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، عشق، و رهایی از هستی مادی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانهای است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۸۳ - سحرگهان که گریبان آفتاب کشند
سحرگهان که گریبان آفتاب کشند
حریفکان صبوحی شراب ناب کشند ۱
برون در بنشانند عقل و ایمانرا
چو در سراچۀ خلوت بلب شراب کشند ۲
کنند زحمت هستی ز راه مستی دور
که جنس و ناجنس از یکدگر عذاب کشند ۳
بدانکه تا بنشانند گرد راه وجود
بپشت مردمک دیده مشک آب کشند ۴
ز راه سینه دوصد میل آتشین هر دم
بدست غیرت در چشم آفتاب کشند ۵
بگاه عربده دندان عقل و دین شکنند
قلم بدست خطلا بر سر صواب کشند ۶
اگر خرد سخن از راه کن مکن گوید
زیاده در رخ او خنجر عتاب کشند ۷
ببوی آنکه ببوسند روی شاهد خویش
چو زلف یار بسی بند و پیچ و تاب کشند ۸
چه خوش بود که سحرگاه ساقیان سوی تو
بدست خویش قدحهای چون گلاب کشند ۹
و لیک سلسلۀ صبر حلقه حلقه کنند
ارگر بناز، دمی روی در نقاب کشند ۱۰
خنک کسی که ازین باده مست و بی خبرش
بغل گرفته ز مجلس بجامه خواب کشند ۱۱
حریفکان صبوحی شراب ناب کشند ۱
برون در بنشانند عقل و ایمانرا
چو در سراچۀ خلوت بلب شراب کشند ۲
کنند زحمت هستی ز راه مستی دور
که جنس و ناجنس از یکدگر عذاب کشند ۳
بدانکه تا بنشانند گرد راه وجود
بپشت مردمک دیده مشک آب کشند ۴
ز راه سینه دوصد میل آتشین هر دم
بدست غیرت در چشم آفتاب کشند ۵
بگاه عربده دندان عقل و دین شکنند
قلم بدست خطلا بر سر صواب کشند ۶
اگر خرد سخن از راه کن مکن گوید
زیاده در رخ او خنجر عتاب کشند ۷
ببوی آنکه ببوسند روی شاهد خویش
چو زلف یار بسی بند و پیچ و تاب کشند ۸
چه خوش بود که سحرگاه ساقیان سوی تو
بدست خویش قدحهای چون گلاب کشند ۹
و لیک سلسلۀ صبر حلقه حلقه کنند
ارگر بناز، دمی روی در نقاب کشند ۱۰
خنک کسی که ازین باده مست و بی خبرش
بغل گرفته ز مجلس بجامه خواب کشند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - تا نگارم رای رفتن می زند
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - ای دل ترا گر آرزوی بیغمی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.