هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، شادی و لذتهای زندگی در فصل بهار سخن میگوید. شاعر توصیه میکند که در این فصل به مینوشی، عاشقی و شادی بپردازیم و از غم دوری کنیم. همچنین به زیباییهای طبیعت مانند آواز بلبل و گلها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل موضوعاتی مانند مینوشی و عاشقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال مناسب نباشد. همچنین درک عمیقتر مفاهیم شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۴ - ای دل ترا گر آرزوی بیغمی کند
ای دل ترا گر آرزوی بیغمی کند
آن کن تو نیز موسم گل کاد می کند ۱
دانی که آدمی چه کند وقت نو بهار؟
می خوارگی و عاشقی و خرّمی کند ۲
خیزد ببانگ بلبل و خسبد میان گل
بامی نشست و خاست بصد مردمی کند ۳
زانو نگیرد از سر زانوی چنگ باز
با بانگ مرغ و نالۀ نی همدمی کند ۴
هر گوشه یی که درد دلی سر برآورد
در مان آن بشربتی یک دمی کند ۵
زیرا که هم ز باده تواند شدن خراب
بنیاد غم اگر چه بسی محکمی کند ۶
اینست مختصر، می و معشوقه و سماع
تدبیر آنکه اوطلب بی غمی کند ۷
آن کن تو نیز موسم گل کاد می کند ۱
دانی که آدمی چه کند وقت نو بهار؟
می خوارگی و عاشقی و خرّمی کند ۲
خیزد ببانگ بلبل و خسبد میان گل
بامی نشست و خاست بصد مردمی کند ۳
زانو نگیرد از سر زانوی چنگ باز
با بانگ مرغ و نالۀ نی همدمی کند ۴
هر گوشه یی که درد دلی سر برآورد
در مان آن بشربتی یک دمی کند ۵
زیرا که هم ز باده تواند شدن خراب
بنیاد غم اگر چه بسی محکمی کند ۶
اینست مختصر، می و معشوقه و سماع
تدبیر آنکه اوطلب بی غمی کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳ - سحرگهان که گریبان آفتاب کشند
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - شاید که دل ز عشق قیامت همی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
