شماره ۱۰۴ - مکن بر من ستم جانا از ین بیش

مکن بر من ستم جانا از ین بیش
بکارت می نیاید به بیندیش ۱

لبت خون می چکاند از دل من
نمک خون آورد پیوسته از ریش ۲

مرا دل خود ز جور چرخ ریشست
تو بیهوده نمک بر ریش مپریش ۳

بخون زندگانی تشنه ام زانک
که سیر آمد دلم از هستی خویش ۴

ازین پس دست ما و دامن صبر
ببینم تا چه خواهد آمدن پیش ۵

همی یکسان نماند کار گیتی
گهی نوشست کار او و گه نیش ۶

بصبر احوال دیگر گون شود هم
کسی باید که دارد صبر ازین بیش ۷

ز تو روزی بکام دل رسم لیک
بخون دل بر آید کار درویش ۸