شماره ۱۰۳ - زهی مالیده رویت لاله را گوش

زهی مالیده رویت لاله را گوش
بما میزد زهی خطّ و بنا گوش ۱

لب لعل تو هر دم عاشقانرا
پر از گوهر کند چون چشمها گوش ۲

شود شیرین دهان تلخ کوشم
گرم باشد حدیثی از تو فاگوش ۳

کشم در حلقۀ زلف تو هر دم
گرفته عقل و صبر و هوش را گوش ۴

قدی چون سرو داری راستی را
که هستم از میان جان دعا گوش ۵

من از غم ناله در بسته چو بلبل
دراگنده تو چون گل از حفاگوش ۶

بگریه گوشمال چشم دادم
که از چشمت چرا دارد وفا گوش؟ ۷

برقص آید دل اندر سینۀ من
چو آواز توام آید فراگوش ۸

ندارد بی جمالت دیده آبی
نباشد بی سماعت با نواگوش ۹

بقصد جان خلقی چشم مستت
کمان ابروان آورده تا گوش ۱۰

ز خطّ تو مثال از بنده فرمان
ز زلفت حلقه یی وز جان ما گوش ۱۱

بمن چشم خمارینت چه بگذاشت
بعشق اندر ، زبان یا چشم یا گوش ۱۲

ز تو این چشم دارم کز سر لطف
دلم را داری از بهر خدا گوش ۱۳