هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او با استفاده از تصاویر زیبایی مانند گل، خورشید، سرو و سوسن، به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. شاعر از بیان احساسات خود خجالت میکشد، اما در عین حال نمیتواند از بیان آن خودداری کند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۲۶ - ترک سر خویشتن بگویم
ترک سر خویشتن بگویم
نام تو در انجمن بگویم ۱
تا چند چو غنچه زی لب در؟
چون گل به همه دهن بگویم ۲
خورشید قفا خورد ز رویت
در روی مه این سخن بگویم ۳
در سجده شوند سرو و سوسن
گر وصف تو در چمن بگویم ۴
پیش رخ تو جمال دادند
من با گل و یاسمن بگویم ۵
ترسم که خجل شوی اگر من
شرح غم خویشتن بگویم ۶
خود می گویند چشم و رویم
حاجت نبود که من بگویم ۷
وصف رخ و زلف تو به تعریض
چون سنبل و نسترن بگویم ۸
داند همه کس که من چه گفتم
گر پیش هزار تن بگویم ۹
نام تو در انجمن بگویم ۱
تا چند چو غنچه زی لب در؟
چون گل به همه دهن بگویم ۲
خورشید قفا خورد ز رویت
در روی مه این سخن بگویم ۳
در سجده شوند سرو و سوسن
گر وصف تو در چمن بگویم ۴
پیش رخ تو جمال دادند
من با گل و یاسمن بگویم ۵
ترسم که خجل شوی اگر من
شرح غم خویشتن بگویم ۶
خود می گویند چشم و رویم
حاجت نبود که من بگویم ۷
وصف رخ و زلف تو به تعریض
چون سنبل و نسترن بگویم ۸
داند همه کس که من چه گفتم
گر پیش هزار تن بگویم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - یاد باد آنکه حریفان همه با هم بودیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - ای به تو چشم نکویی روشن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
