هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و دلتنگی سخن میگوید و با تشبیه ساغر می به آبلهای پر از خون، رنج خود را بیان میکند. او از آتش درون و درد دستش میگوید که نماد عشق سوزان و رنجهای عاطفی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند درد و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۵۴ - این ساغر می که بر کف دست منست
این ساغر می که بر کف دست منست
دانی که چراست نازنینم پیوست؟ ۱
چون آبله ییست دل پر از خون او نیز
ز آتش دارم چو آبله بر کف دست ۲
دانی که چراست نازنینم پیوست؟ ۱
چون آبله ییست دل پر از خون او نیز
ز آتش دارم چو آبله بر کف دست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - ترکم سوی آماجگه آمد سر مست
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - عید آمد و ساز پارسایی بشکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
