هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر تأثیر عشق و دوری از معشوق بر طبیعت است. لاله از فراق معشوق خون جگر میخورد و غنچه بیروی معشوق، خندهای خونآلود میزند. همهچیز تحت تأثیر عشق و دوری از معشوق است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'خون جگر' و 'خونآلود' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه مییابد.
شماره ۹۱ - گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
خون جگرش نگر که چون پالودست ۱
بی روی تو غنچه خنده یی از دل زد
وان نیز بدولت تو خون آلودست ۲
خون جگرش نگر که چون پالودست ۱
بی روی تو غنچه خنده یی از دل زد
وان نیز بدولت تو خون آلودست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - در عمر مرا با تو شبی خوش بودست
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - از حلقۀ گوش تو دلم را خبرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.