خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر تأثیر عشق و دوری از معشوق بر طبیعت است. لاله از فراق معشوق خون جگر میخورد و غنچه بیروی معشوق، خندهای خونآلود میزند. همهچیز تحت تأثیر عشق و دوری از معشوق است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'خون جگر' و 'خونآلود' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه مییابد.
شماره ۹۱ - گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
خون جگرش نگر که چون پالودست ۱
بی روی تو غنچه خنده یی از دل زد
وان نیز بدولت تو خون آلودست ۲
خون جگرش نگر که چون پالودست ۱
بی روی تو غنچه خنده یی از دل زد
وان نیز بدولت تو خون آلودست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - در عمر مرا با تو شبی خوش بودست
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - از حلقۀ گوش تو دلم را خبرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
