هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تأثیر عشق و دوری از معشوق بر طبیعت است. لاله از فراق معشوق خون جگر می‌خورد و غنچه بی‌روی معشوق، خنده‌ای خون‌آلود می‌زند. همه‌چیز تحت تأثیر عشق و دوری از معشوق است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'خون جگر' و 'خون‌آلود' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه می‌یابد.

شماره ۹۱ - گر لاله بهجران تو خوشدل بودست

گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
خون جگرش نگر که چون پالودست ۱

بی روی تو غنچه خنده یی از دل زد
وان نیز بدولت تو خون آلودست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - در عمر مرا با تو شبی خوش بودست
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - از حلقۀ گوش تو دلم را خبرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.