هوش مصنوعی:
این متن بیان میکند که زمان عبادت زمانی است که انسان به آرامش و وحدت با هستی دست مییابد. شاعر از مخاطب میخواهد تا این حقیقت را درک کند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار میباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۱۱۲ - وقتی که درو راحت درویشانست
وقتی که درو راحت درویشانست
از من بشنو گر بتوانی دانست ۱
هرگه کازل و ابد بهم پیوندند
اندر دل تو وقت عبادت آنست ۲
از من بشنو گر بتوانی دانست ۱
هرگه کازل و ابد بهم پیوندند
اندر دل تو وقت عبادت آنست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - از بس که رخ لاله خوش و خندانست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - آن بت که سوی دهانش رهبر سخنست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
