خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که در حضورش، همه چیز حتی بخت و جان بیارزش میشود. همچنین، اشاره میکند که در دوری معشوق، حتی پارسایی گناه محسوب میشود و در دوران غم او، شادی معنایی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۲۴ - برخاک درت بخت مرا بخوابگهست
برخاک درت بخت مرا بخوابگهست
در کوی تو جان بقیمت خاک رهست ۱
در دور تو نام پارسایی گنهست
در عهد غم تو روی شادی سیهست ۲
در کوی تو جان بقیمت خاک رهست ۱
در دور تو نام پارسایی گنهست
در عهد غم تو روی شادی سیهست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - بی عیش و طرب دمی چو برنارد دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - بشنو سخن باد که چون دلخواهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
