خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دوستی میگوید که مانند برنارد (احتمالاً اشاره به برنارد شولی، عارف فرانسوی) بیغش و صادق است. او بیان میکند که دوستش ناخواسته از غمها رنج میبرد، اما این غمها نیز مانند خود شاعر، روی زیبایی به دوست میبخشند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از غم و دوستی نیاز به تجربهی زندگی بیشتری دارد.
شماره ۱۲۳ - بی عیش و طرب دمی چو برنارد دوست
بی عیش و طرب دمی چو برنارد دوست
ناچار زهر غمی بیازارد دوست ۱
گر زانکه غمی برویش آمد چه عجب؟
غم نیز چو من روی نکو دار دوست ۲
ناچار زهر غمی بیازارد دوست ۱
گر زانکه غمی برویش آمد چه عجب؟
غم نیز چو من روی نکو دار دوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - می ده که دل ریش مرا مرهم اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - برخاک درت بخت مرا بخوابگهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
