هوش مصنوعی:
این متن بیانگر این است که روزگار جز اندوه و رنج چیزی به انسان نمیدهد و حتی چیزهایی که میدهد، بیآزار و کامل نیست. در پایان، وقتی مرگ فرا میرسد، گویی همه چیزهایی که زمانه داده، بیارزش و نادیده گرفته میشوند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی درباره زندگی و مرگ است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۲۰۹ - ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
در دست کسی یک گل بی خار نداد ۱
چون آخر کار جان بخواهد ستدن
پس هر چه زمانه داد انگار نداد ۲
در دست کسی یک گل بی خار نداد ۱
چون آخر کار جان بخواهد ستدن
پس هر چه زمانه داد انگار نداد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - آن دل که بکام دل بدخواه افتاد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - یک روز فلک کار مرا ساز نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
