خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این متن به توصیف شمعی بلندقد میپردازد که تنها سر آن میسوزد و عمرش بیش از یک شب نیست. شمع با وجود داشتن دهان، از سر سبکی لباس میپوشد و مغزش میجوشد اما هیچکس آن را نمیکشد.
متن دارای مفاهیم استعاری و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به درک نسبی از شعر و ادبیات فارسی دارد.
شماره ۳۱۰ - آن شمع دراز قد که جز سر نکشد
آن شمع دراز قد که جز سر نکشد
بیش از یک شب عمروی اندر نکشد ۱
ده تو دارد جامه و از سر سبکی
می جوشد مغزش و یکی بر نکشد ۲
بیش از یک شب عمروی اندر نکشد ۱
ده تو دارد جامه و از سر سبکی
می جوشد مغزش و یکی بر نکشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - گه شانه زبان در خم گیسوت کشد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - زلف تو دلم برد و بقصد جان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
