خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این شعر، شاعر از زیبایی و لطافت نرگس سخن میگوید و آن را با صبا (نسیم بهاری) مقایسه میکند. همچنین اشاره میکند که چشم نرگس بهسرعت بسته میشود، گویی از زیبایی جهان شگفتزده شده است.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از زیبایی و عمق معنایی آن لذت ببرند.
شماره ۴۹۸ - نرگس که صبا بروی درمی جهدش
نرگس که صبا بروی درمی جهدش
یعنی ز لطافتست که دم می دهدش ۱
کآن چشم که باز کرد در کوی بقا
چندان ندهد مهله که بر هم نهدش ۲
یعنی ز لطافتست که دم می دهدش ۱
کآن چشم که باز کرد در کوی بقا
چندان ندهد مهله که بر هم نهدش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش
گوهر بعدی:شماره ۴۹۹ - چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
