هوش مصنوعی: شاعر از روزگاری یاد می‌کند که با شادی و می‌نوشی زندگی می‌کرد و اکنون به پیری و ناتوانی افتاده است. او این تغییر حال را با طنز و کنایه بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل اشاره‌هایی به مصرف شراب و روابط نادرست است که برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب تلقی می‌شود. همچنین درک طنز و کنایه موجود در متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۷۹ - آن عهد که من داد طرب می دادم

آن عهد که من داد طرب می دادم
یک دم قدح باده زکف ننهادم ۱

چون ریش همیشه با زنح بدکارم
واکنون چو زنخ در پس ریش افتادم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۷۸ - بر دل ز غمت دوش ببخشایستم
گوهر بعدی:شماره ۵۸۰ - من دوش بآرزوی رویت هر دم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.