خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از معشوق ترک خود با توصیف زیبایی‌هایش مانند روی سمن‌گون و جان و جهان خطاب می‌کند، سپس با تعجب و شوخی می‌پرسد که چرا دهانش تنگ و میانش باریک است. در ادامه اشاره می‌کند که شاید این ویژگی‌ها به دلیل تولد او در ترکستان و شرایط آنجا مانند قحطی و تنگ‌دستی بوده است.
محتوا شامل اصطلاحات شعری کلاسیک و مفاهیم عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد. همچنین، وجود طنز ظریف و اشاره به شرایط تاریخی مانند قحطی نیازمند درک نسبی از ادبیات و تاریخ است.
شماره ۶۷۲ - ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
از بهر خدا این چه میانست و دهان؟ ۱
آن روز که زاده یی تو در ترکستان
تنگی دهان بد مگر و قحط میان؟ ۲
از بهر خدا این چه میانست و دهان؟ ۱
آن روز که زاده یی تو در ترکستان
تنگی دهان بد مگر و قحط میان؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۱ - قومی شده نازنده باسرار نهان
گوهر بعدی:شماره ۶۷۳ - زان پس که فدای عشق تو کردم جان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
