این شعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از گرفتار شدن در دام عشق و پیامدهای آن مانند شکست و درد مینالد. تصاویری مانند 'زلف' و 'کمند عشق' نشاندهندهی اسارت در عشق است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و شکست نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۸۴ - زلف که گرفت خون من در گردن
انداخت کمند عشق در هر گردن ۱
نشگفت اگر شکست سر تا پایش
روزی صد ره چو می فتد بر گردن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.