شماره ۷۴۷ - چون دید که رکد غمزۀ خیره سته

چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
بر قصد دلم کمان ابرو برزه ۱

از پسته همی کرد اشارت که مزن
وز گوشۀ بادام همی گفت که ده ۲