هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس تنهایی و فداکاری خود در راه خانه و عشق میگوید. او خود را مانند پروانهای میداند که با شمع میسوزد و این فداکاری را با شجاعت انجام میدهد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند پروانه و شمع نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۶۶ - مستش دیدم گرفته راه خانه
مستش دیدم گرفته راه خانه
خلقی با او ز خویش و از بیگانه ۱
خود را بستم برو زدم مردانه
زان گونه که با شمع کند پروانه ۲
خلقی با او ز خویش و از بیگانه ۱
خود را بستم برو زدم مردانه
زان گونه که با شمع کند پروانه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶۵ - ماییم بدست دل گرفتار همه
گوهر بعدی:شماره ۷۶۷ - گفتا که چو تنها شوی اندر خانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
