شمارهٔ ۶۷ - و قال ایضاً

اسبی دارم که هرگز ایزد
قانع ترازو نیافریند ۱

تا روز ز عشق جو همه شب
از خرمن ماه خوشه چیند ۲

با حشر فکند دیدن جو
دانه که درین جهان نبیند ۳

گفتند که جو نماند وزین غم
میخواست که تعزیت گزیند ۴

پوشید پلاس و پاره یی کاه
میخواهد تا درو نشیند ۵