هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ناپایداری زندگی و جوانی میگوید و بیان میکند که مرگ بیرحم، حتی جوانان را نیز در اوج شادابی و سرزندگی از بین میبرد. او از جدا شدن از عزیزان و ناعادلانه بودن این جدایی گلایه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و ناپایداری زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال سنگین یا ناراحتکننده باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۷۹ - وله ایضاً
چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز
که مرغ عیش مرا روزگار پر ببرید ۱
دو شاخ هر دو ز یک اصل رسته بر یکجای
بتیغ قهر اجل مان ز یکدیگر ببرید ۲
بنوجوانی ببرسید شاخ عمرش مرگ
اگرچه رسم نبودست شاخ تر ببرید ۳
اگرچه منزل ما در سفر برابر بود
ولیک آنکه جوان بود زودتر ببرید ۴
که مرغ عیش مرا روزگار پر ببرید ۱
دو شاخ هر دو ز یک اصل رسته بر یکجای
بتیغ قهر اجل مان ز یکدیگر ببرید ۲
بنوجوانی ببرسید شاخ عمرش مرگ
اگرچه رسم نبودست شاخ تر ببرید ۳
اگرچه منزل ما در سفر برابر بود
ولیک آنکه جوان بود زودتر ببرید ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۸ - وله ایضاً
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۰ - وقال ایضاً یمدحه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
