هوش مصنوعی:
متن به دو شخصیت، مزدقانی و ممسکی، اشاره دارد. مزدقانی ادعا میکند که از مال حلال استفاده میکند، اما شاعر در این ادعا تردید دارد و میپرسد که مزدقانی چه مالی دارد و آیا واقعاً حلال است؟ در مقابل، ممسکی از نان خود میخورد که به دلیل اضطرار، حرام برای او حلال شده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، بحث دربارهٔ حلال و حرام و اضطرار ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شمارهٔ ۱۲۶ - وله ایضاً
زمزدقانی باور کنم اگر گوید
که من بخانۀ خودمی خورم طعام حلال ۱
نه آنکه مال حلالست مزدقانی را
کدام مال که او دارد و کدام حلال؟ ۲
ولی زممسکی آنگاه نان خویش خورد
کز اضطرار مراورا بود حرام حلال ۳
که من بخانۀ خودمی خورم طعام حلال ۱
نه آنکه مال حلالست مزدقانی را
کدام مال که او دارد و کدام حلال؟ ۲
ولی زممسکی آنگاه نان خویش خورد
کز اضطرار مراورا بود حرام حلال ۳
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۳
۴۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضا یمدحه و یهنّیه بالزّفاف
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۷ - کتب الیه بعض اصد قائه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
