هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و تکریم مقام یک شخصیت بلندمرتبه (احتمالاً حاکم یا معشوق) می‌پردازد. او از قدرت و نفوذ این شخصیت سخن می‌گوید و خود را در برابر تقدیر و ارادهٔ او ناتوان می‌داند. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «تیغ خورشید» و «صبح صادق»، بر عظمت و تأثیر این شخصیت تأکید می‌کند و در پایان، امیدوار به لطف و توجه اوست.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی پیچیده، استعاره‌های عمیق و مفاهیم فلسفی مانند قضا و قدر، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد.

شمارهٔ ۶ - وله ایضا

ای به حکم تو اقتدا کرده
تیغ خورشید در نفاذ و مضا ۱

چرخ را در مقام حشمت تو
باز مانده ز کار هفت اعضا ۲

در شب حادثات خاطر تو
همچو صبح است با یدبیضا ۳

مهر تو در دل هنرمندان
همچنان تشنگیست در رمضا ۴

گرچه تقصیر بنده چندانست
که برون شد ز حدّ استرضا ۵

انقباض من اختیاری نیست
کآدمی هست شهر بنده قضا ۶

در توان یافت این قدر، زیراک
در عبادات ممکنست قضا ۷

اینهمه هست و چشم می دارم
التفاتی ز تو به عین رضا ۸

صبح صادق چو عذر روشن داشت
انجم ازوی همی کنند اغضا ۹

هست از انعام تو توقّع من
اوّل اغضا و آنگهی امضا ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - ایضاً له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.