هوش مصنوعی:
این شعر بهار را با وجود زیباییهایش، به دلیل از دست دادن عزیزان و اندوه نهفته در آن، تلخ و غمگین توصیف میکند. شاعر با اشاره به گلها و گیاهانی که زیر خاک هستند و شکوفههای ناشکفته، بر گذرا بودن زندگی و اندوه موجود در طبیعت تأکید میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عاطفی درباره مرگ و گذرایی زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا
بهار ار چه بهشتی راسیتنست
دل رنجور او با ما به کینست ۱
ز باغ و نو بهار آنرا چه حاصل
که سرو و سوسنش زیر زمینست؟ ۲
گلین اندام او را حال چونست
که در وقت گلش بستر گلینست؟ ۳
شکوفه ناشکفته در دل شاخ
چو در تابوت روی نازنینست ۴
حجاب خاک اگر برگیری از پیش
همه پر نرگس و پر یاسمینست ۵
تو پنداری که در هر ذرّة خاک
رخ و چشم نگاری در کمینست ۶
همی ریزد گل نو رسته در خاک
از ایرا نالۀ بلبل حزینست ۷
گیاهی بر دمد سروی بریزد
چه شاید کرد رسم عالم اینست ۸
دل رنجور او با ما به کینست ۱
ز باغ و نو بهار آنرا چه حاصل
که سرو و سوسنش زیر زمینست؟ ۲
گلین اندام او را حال چونست
که در وقت گلش بستر گلینست؟ ۳
شکوفه ناشکفته در دل شاخ
چو در تابوت روی نازنینست ۴
حجاب خاک اگر برگیری از پیش
همه پر نرگس و پر یاسمینست ۵
تو پنداری که در هر ذرّة خاک
رخ و چشم نگاری در کمینست ۶
همی ریزد گل نو رسته در خاک
از ایرا نالۀ بلبل حزینست ۷
گیاهی بر دمد سروی بریزد
چه شاید کرد رسم عالم اینست ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۴ - فی السّفینة الصاحب نظام الدّین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
