هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان احساسات خود درباره جایگاه والای خویش در مقایسه با افلاک و زمانه میپردازد. او با وجود داشتن جاه و مال، از دزدی اشعارش توسط دیگران شکایت دارد و خود را همچون همای سایهافکن میداند که استخوان میخورد اما ملک زیر سایه اوست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۵۷ - وله ایضا
بزگوارا هر چند طبع من در نظر
به رتبتیست که افلاک زیر پایة اوست ۱
ز روزگار به حالیست هر چه رسواتر
و گر چه پردة نام نکو وقایة اوست ۲
من این چنین و خداوند جاه و مال شده
کسی که دزدی اشعار بنده مایة اوست ۳
همای سایه فکن این چنین بود که منم
خود استخوان خورد و ملک زیر سایة اوست ۴
به رتبتیست که افلاک زیر پایة اوست ۱
ز روزگار به حالیست هر چه رسواتر
و گر چه پردة نام نکو وقایة اوست ۲
من این چنین و خداوند جاه و مال شده
کسی که دزدی اشعار بنده مایة اوست ۳
همای سایه فکن این چنین بود که منم
خود استخوان خورد و ملک زیر سایة اوست ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۸ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
