هوش مصنوعی:
شاعر از وضعیت ناگوار هنرمندان در زمانه خود شکایت میکند و بیان میکند که با وجود هنر، هنرمندان در فقر و نکبت به سر میبرند. او شکرگزار است که حداقل بهرهای هرچند اندک از هنر دارد و از آسمان میخواهد که از او دوری کند و به هر کجا که میخواهد برود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین انتقادی و اجتماعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه کافی از زندگی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۵۹ - ایضا له
همه در پای مرگ پست شدند
هر کجا در زمانه پر هنریست ۱
با چنین نکبت هنرمندان
وای آن کز هنر برو اثریست ۲
شکرها می کنم که گر چه مرا
از هنر بهره ییست مختصریست ۳
آسمانا ز من فراتر دار
برو جان هر کجا که خریست ۴
هر کجا در زمانه پر هنریست ۱
با چنین نکبت هنرمندان
وای آن کز هنر برو اثریست ۲
شکرها می کنم که گر چه مرا
از هنر بهره ییست مختصریست ۳
آسمانا ز من فراتر دار
برو جان هر کجا که خریست ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۸ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۰ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
