شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا له

زهی سرفرازی که در پیش حکمت
سپهر از دل و دیده محکوم باشد ۱

تو باشی وجز تو نباشد اگر زانک
امامی درین عصر معصوم باشد ۲

بتحقیق بدبخت آنرا شناسم
که از دوستیّ تو محروم باشد ۳

تو آنی که اسباب ارباب معنی
به سعی بنان تو منظوم باشد ۴

خلوص دعا گو بدین خدمت اندر
همانا که معلوم مخدوم باشد ۵

در آتش شوم از برای رضایت
وگر خود چو شمعم تن از موم باشد ۶

به خدمت فرستاده ام ارمغانی
تو خود دان که آنرا چه مفهوم باشد ۷

چه پوشیده دارم؟تو دانی که تحفه
ز خادم تقاضای مرسوم باشد ۸

ولیکن سه سال است وین یک دقیقه
بناچار باید که معلوم باشد ۹

که در مذهب شاعران آنچنانست
که مرسوم بگذاشتن شوم باشد ۱۰