شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضا

قدری شراب از رضیّ الّدین بخواستم
میداد وعده مدّتهای مدید بود ۱

ناگاه دوش وعدة خود را وفا نمود
والحق ز خرّمی شب من روز عید بود ۲

دیدم غلامکی و یکی ظرف مختصر
وانگه چگونه مختصری نامفید بود ۳

آبی به بوی گنده ولیکن به طعم بد
بدرنگ همچو جرعۀ جام صدید بود ۴

آغشته بد به دردی و خاشاک گفتیی
در بول اسب ریزۀ سرکین ترید بود ۵

گفتم همین زمان بر او باز برهلا
گو این مروّت از کرم تو بعید بود ۶

این بادۀ چنین ز بتر جای آورند
گفتا آری از خم خواجه حمید بود ۷