خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند ابر، برف و سرما برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از ناامیدی، طمع و سختی‌های زندگی سخن می‌گوید و امیدوار است که شرایط بهبود یابد. همچنین، اشاره‌هایی به نیازهای اساسی مانند گرما و غذا دارد.

رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و سختی‌های زندگی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

ز ابر چون برف سیم باریدی
گر بدی چون دل تو دریایی

باشد اومید با کفت گستاخ
هر زمان می کند تمنّایی

باز چرخ خرف دگر باره
با من از سر گرفت ایذایی

ناگهان در میان فصل ربیع
برفی آغاز کرد و سرمایی

ز استینم برون نشد دستی
ز استانم برون نشد پایی

نه ز انگشت آتشم تبشی
نه ز هیزم خلال بالایی

طمع خام گفت رو لختی
هیزم آخر بخواه از جایی

تا چو در مطبخ تو چیزی نیست
ما بدان می پزیم سودایی

گر سخای تو مصلحت بیند
بکند اینقدر مواسایی

«کمال‌الدین اسماعیل»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir