شماره ۶۰ - زهی گشوده ز طبع تو چشمه سار سخن

زهی گشوده ز طبع تو چشمه سار سخن
شکفته در چمن خاطرت بهار سخن ۱

به گوش و گردن حوران فکر بر بسته
به رسم زیورشان دُرّ شاهوار سخن ۲

پیاده ماند ز تو هر سخنور از پی آنک
تویی مبارز تحقیق و شهسوار سخن ۳

به نوک خامه فکرت صورنگار بدیع
گرفته گلشن ارواح در نگار سخن ۴

نفوذ جمله سخن هیچ گشت و قلب نمود
که نیک نیک بیفزوده ای عیار سخن ۵

به دست تو ست عنان سخن بجز دستت
نبینی از سر تحقیق در مهار سخن ۶

سراکابر و صدر عراق،مجدالدین
اگر نه طبع تو گشتی به لطف یار سخن ۷

ز دست رفته بُدی،پای مرد و سرور عصر
چو کار جود و سخا در زمانه کار سخن ۸

تو تازه کردی لله دَرُّک،ای طایی
به شبنم کف پر ژاله،لاله زار سخن ۹

شعار خامه شرع تو بُد به شعر،ولیک
همی نزیبد نیکو تو را شعار سخن ۱۰

ز سطح قلزم طبع و دلت تصاعد کرد
روان و ترّ و بلند، ابر آبدار سخن ۱۱

به تیغ فضل گشودی جهان عامر نظم
به جاه عقل شدی شاه،در دیار سخن ۱۲

تو را سخا و سخن نیک زیر دست شده ست
که شهسوار سخایی و شهریار سخن ۱۳

همیشه تا که بود از ره طبیعت اصل
به نفس ناطقه ناچار افتقار سخن ۱۴

تو را بجز بدل خویش افتقار مباد
که هست طبع و دلت مرکز و مدار سخن ۱۵